PEYZAJ YAKLAŞIMI
Bir avlu.
Gün boyu yaşam.
Murateli’deki avlu, tek bir büyük boşluk yerine birbirine bağlı bahçe odaları olarak ele alındı. Oturma, açık havada yemek, havuz yanı geçişi ve daha küçük dinlenme alanları, evle kurdukları ilişki üzerinden biçimlenir.
YERLEŞİM VE DOLAŞIM
Önce mekân.
Sonra ayrıntı.
Yerleşimdeki açık odalar, bitkisel sınırlar ve geçişler üst görünüşte birlikte okunur. Oturma ile yemek alanının birbirini tamamlaması, avlunun gündelik kullanımını rahatlatır.
MEKÂNLAR ARASI BAĞ
- Oturma
- Yemek
- Yol
- Havuz
- Su
- Bahçe
MEKÂNI OKUMAK
Daha küçük
bir bahçe odası.
Ana oturma ve yemek alanının yanında daha içe dönük bir durak düşünülür. Bitki yüksekliği, zemin ve dairesel düzen, bu küçük odanın sınırlarını kurar. Akşam ışığı aynı alana daha sakin bir karakter kazandırır.
- Ölçek — avlunun içinde daha küçük odalar.
- Sınır — bitki, taş ve zeminle tanımlanır.
- Kullanım — oturma, yemek ve dinlenme.
BAHÇEDE DOLAŞMAK
Duvar ve su.
Küçük bir odak.
Avlunun kenarı yalnız sınır çizgisi değil, bir bakış ve dinlenme noktasıdır. Taş, su ve bitki dokusu; duvar önünde daha serin ve sakin hissedilen köşeler oluşturmak için birlikte ele alınır.
MEKÂN DENEYİMİ
Avluda yaşam.
Bahçe odaları.
Gölge, taş, su ve bitkisel sınır; büyük avlunun içinde daha küçük ve farklı karakterde kalış alanları tanımlar.
PROJE KATKISI
Proje.
Katkım.
Peyzaj yerleşimi ve görsel sunum: Zümra Timur. Yapılar projenin mimari bağlamını oluşturur.